ARCHIPASTYRSKIJ LIST O.PAVLA GOJDIČA, ČSVV 

apostoľskoho administratora jeparchii prijaševskoj

1930

   Dorohi moji Bratia! Na široko otvorte serdca Vaši i prijmite do Vašej ľubovi naš bidnyj, opuščenyj, ale dobryj, ľlipšu dolu zasluhujučij Russkij narod. Tak jeho duši, jako i narodnosti nebezpeka hrozit. Vorohi bez čisla rozmnožilisja okolo neho.

   Propadnut naši Rusiny, Rusiny Duchnoviča, Pavloviča, Velikoho Valija, jesli ne podame im pomočnu ruku. A kto zvannyj do toho boľše, jak my, provaditeli naroda, kotorych Hospoď Boh povolal i pomistil na čeli jeho. Nas obremeňajet otvičaľnosť tak za religioznu, jak i nacionalnu budučnosť jeho i pred Bohom, i pred ľuďmi, i pred istorijeju.

   V interesi podnesenija našoho naroda berimsja otvažno, mužno, bezkorystno do roboty. Čerez intenzivnu pastoraciju priveďme jeho do Hospoda Boha; pokripme jeho v viri i v ľubovi do Boha i bližňaho. Majme starosti na to, čtoby naš Rusin ne liš v svojej katoličeskoj viri byl nepokolebimyj, ale čtoby i svoj vostočnyj obrjad poznal, porozumil jeho, ščiro poľubil, čtoby ne potreboval za čužim ohľadatisja i svoje zališiti.

   Starajmesja o to, čtoby naši virniki stalisja v pervych dobrymi christianami - gr. katolikami, i tohda daľša robota - podvihnuti jeho i kuľturno i ekonomično - lehko pojdet: „iščite že prežde carstvija Božija i pravdy jeho, i šija vsja priložatsja blah" (Mat. 6, 33) priobiščal nam Syn Božij.

   Poučujte, prosviščajte jeho, čtoby moh v kuľturi s pročimi narodami postupati. Naučte jeho počitati čužoje, ale iz ciloho serdca ľubiti svoje; naj ne haňbiťsja naš Rusin pro svoju russku besidu i narodnosť, no v svidomosti svojej prinadležnosti do najboľšoho naroda, hordo naj podneset svoju holovu pred svitom.

   V tich niskoľko dumkach podal ja Vam direktivu, po kotoroj choču viďiti uloženu žizň každoho svjaščennika tak kasateľno jeho privatnoho svjaščenničeskoho života, jak kasateľno jeho pastoraľnoho dijstvovanija. Sdilal ja to tak iz povinnosti vyplyvajučoj iz mojeho stana, jak iz ľubovi do Vas i do Vašich a razom i do mojich ditej duchovnych.

   Prošu nad simi točkami zastanovitisja, zreflektovati na sebe, obrachovatisja v sovisti i po danoj direktivi uložiti svoju žizň.

Iz ľubľaščoho serdca vyplyvajuči stroki prijmite s ľuboviju, ibo ne majut oni inšoj ciľi, jak dobro Vaše i dobro duš, kotory dľa života vičnaho sotvoreny, za kotorych svoju najsvjatijšu Krov proľal Otkupiteľ svita Iisus Christos, kotoromu slava i česť vo viki vikov. Amiň.

jep. Pavel

ZDROJ: www.baziliani.net