Bezchosenna bisida i nepotribne rozsijaňa pri bisiďi z bratami suť zaboroneny. Treba hovoriti lem o ťim, što je chosenne pro dušu, no i to mať byti povidžene skromno i v odpovidňim časi, i čerez toho, komu je to zvirene .. A nespokojnosť, hovoriňa šeptom, znakami - toho všytkoho treba unikati. Nespokojnosť treba vse posudžovati jak ohvarjaňa, a hovoriňa znakami ukazuje na štos tajne i pidle, što byvať počatkom nenavisti i pidozrivaňa.

(Sv. Vasilij  Velikyj: 5. Asketična bisida)

Ne buď skoryj do bisidy, ani do spričok, ani hadok, ani pustoj slavy. Ne buď schylnyj hovoriti inšym o tajomnych ďilach, ale buď oddannyj viri, ne mnohoslovjačij, skorše buď prihotovlenyj ne inšych učiti, no sebe. Ne maj interes o žyvot svitskych ľudej, od čoho ne je pro tebe nijakoho chosnu. Bo hovoriť sja: "Naj moji usta ne hovorjať o ďilach ľudskych" (Ps 16,4), bo chto rado hovoriť o  ďilach hrišnikiv, takyj skoro rozbudžuje v sobi pristrasti. Radše rozdumuj nad žyvotom spavedlivych; tak zdobudeš pro sebe chosen.

(Sv. Vasilij Velikyj, List 42)

Boh, kotryj nas sotvoriv, dav nam bisidu proto, štoby my mohli jeden druhomu odkryvati zadumy serdcja, i pro spoločnu prirodu, peredavati sobi vzajomňi dumky, kotry ďistavame iz hlubiny serdcja.

(Sv. Vasilij Velikyj, Merkuj na sebe)

Koli by sme byli sotvoreny lem zo samoj dušy, našy dumky by besposeredňo schodili sja medži sobov. Ale nakiľko naša duša tvoriť dumky pid zaslonov ťila, proto potrebuje slova i čuťťa, aby nazovňi vyjaviti to, što kryje sja v hlubiňi duši.

(Sv. Vasilij Velikyj, Merkuj na sebe)

Kiď sja ťa na štos zvidujuť, odpovidaj mirno i z pokornym serdcjom, a jak sja ťa ne zvidujuť, prebuď v movčaňi. Koli chto inšoho sja prosiť o štos, strimuj svij jazyk. Odpovidajuči  unahleno i nerozvažno možeš obraziti staršoho monacha i vystaviti sebe na spravedlivu vyčitku.

(Sv. Vasilij Velikyj, 2. Asketična bisida)

Jak hovoriš z nižšym od tebe, abo kiď vin sja ťa na dašto prosiť, ne odpovidaj nedbalo. Lehkovažiti brata - značiť znevažati Boha.

(Sv. Vasilij Velikyj, 2. Asketična bisida)

Naj tvoja bisida mať počatok i konec; naj bude mila i tvoja tvar vesela, štoby rozveseliti toho, što z tobov hovoriť.

(Sv. Vasilij Velikyj, 2. Asketična bisida)

Monach mať holos mirnyj, bisidu rozvažnu; pri staršych movčiť, rozumňijšych sluchať, veľo dumať, malo hovoriť. U bisiďi je pozornyj, ridko hovoriť... Pri bisiďi ne nahliť sja, o nikim ne hovoriť, ne ohvarjať, nigda rado ne sluchať ohvarjaňa.

(Sv. Vasilij Velikyj, 3. Asketična bisida)

Jak až daleko ide odsužiňa za pusty slova? (Mt. 12,36). Vlastivo každe slovo, kotre ne mať odnošiňa ku našoj  roboťi v Bohu, je puste slovo. Zlo z takoj bisidy je velike; bo naj bude i dobre to, o čim sja hovoriť, no koli ne odnosiť sja ku budovaňu viry, taka dobrota išči ne opravduje bisidu. Už to samotne, što bisida ne mať zvjazi z budovaňom viry, zasmučuje svjatoho Ducha... Ne treba ani hovoriti, jake zlo je  - zasmučovati svjatoho Ducha.

(Sv. Vasilij Velikyj, Korotše pravilo 23)

Što je ohvarjňa? Dumam si, što suť dva pripady, koli mož hovoriti o chybach kohos druhoho: aby sja poraditi z dosvidčenym, jak napraviti hrišnika, i štoby napomjanuti pered zlym, jak by chtos perebyvav zo zlym jak z dobrym. A to zaboroniv sv. apostol Pavel  - kiď hovoriť: "Ne perebyvati z takym" (2Sol 3,14), aby ne upasti v siťi dijavola... Chto okrim tych dvoch pripaďiv hovoriť zlo o inšym, proto aby joho znenaviďili abo vysmijali - tot je ohvarjač, choc i pravda je to, što hovoriť.

(Sv.Vasilij Velikyj, Korotše pravilo 25) 

Jak sja obchoditi z takym, što zlosloviť nastojateľa? - To vidime jasno z Božoho hňivu na Mariji, kotra hovorila proťiv Mojseja; Boh i tak jej pokarav, choc Mojsej prosiv pro ňu odpusščiňa.

(Sv. Vasilij Velikyj, Korotše pravilo 27)

Ci mož povisti nepravdu pro jakyjs chosen? - To zaboňuje Christos, kotryj raz na vse poviv, što nepravda od dijavola (Jn 8,44). Ne dopuščať žadnoj vyňimky. To same tverdiť i apostol Pavel (2 Tim 2,5) "Koli chtos zapasiť, ne zdobude vincja, kiď ne bude zapasiti zakonno."

(Sv. Vasilij Velikyj, Korotše pravilo 76)

Najvece rozšyrenym hrichom je tot, kotroho sja ľude dopuščajuť jazykom. Rozhňivali ťa? Jazyk už v pohybi. Opanovala ťa žadostlivosť? I odrazu i jazyk, jakby pokušiteľ i poserednik , pidhaňať do hricha i pidkoruje bližnych udavaňom. Tvij jazyk je tyž zbrojov do nespravedlivosti, bo ne rospovidať ščiro o ďilach, ale vykladať jich pidstupno. Ta prošto navoditi všytky hrichy, kotry tvorime jazykom? Naš žyvot je povnyj provin - učinennych jazykom. Zly slova, nedorečna balačka i inšy nehoďačisja ďila - ohvarjaňa, bezchosenny bisidy, krivoprisjahy, falšivy svidčiňa - toty všytky zla i inšy - suť plodami ľudskoho jazyka.

(Sv. Vasilij Velikyj, Homilija na Ps 33)

 Schylnosť zo zaľubov nasluchovati zlym bisidam - to je jak doroha do samych zlych ďil.

(Sv. Vasilij Velikyj, Bisida ku junakom)

Ne suď inšych, bo je spravedlivyj Sudcja, kotryj "oddasť každomu podľa joho ďil"

(Sv. Vasilij Velikyj, 2. Asketična bisida)

Ne treba vyslovovati pusty slova, z kotrych ne je nijakoho chosnu, bo hovoriti abo robiti štos ne pro budovaňa viry, značiť - zasmučovati svjatoho Ducha.

(Sv. Vasilij Velikyj, Moralne pravilo 25,2)

U monastyri sja treba pozbyti buďjakoj prisjahy. Schyľiňa holovy abo potverdžiňa slovom i pro toho, chto hovoriť, i pro toho, chto sluchať, naj zaminiť každu prisjahu. A chto ne uviriť prostomu potverdžiňu, zradžuje sebe samoho, bo ne privyknuvdo pravdohovoriňa. Nastojateľ začisliť joho do vinnych i napraviť joho pokutov.

(Sv. Vasilij Velikyj, 5. asketična bisida)

Ci je rozumne pripisovati dijavolovi každyj hrich?: u dumkach, bisidach abo ďilach? - Dumam, što dijavol sam po sobi ne može byti pro kohos pričinov hricha. Vin može lem dovesti nepozornych do hrichiv pristrasti takym sposobom, že vychosnuje prirodny schylnosti ku zlym pristrasťam.

(Sv. Vasilij Velikyj, Korotše pravilo 75)

ZDROJ: www.baziliani.net